درسرزمین غربت

خوش أمدى

خداحافظ ای قصه عاشقانه

سلام ای غروب غریبانه دل
سلام ای طلوع سحرگاه رفتن
سلام ای غم لحظه های جدایی
خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای شعر شبهای روشن
خداحافظ ای قصه عاشقانه
خداحافظ ای آبی روشن عشق
خداحافظ ای عطر شعر شبانه


+ نوشته شده در  ساعت 7:19 بعد از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

دانه‌ فلفل سیاه و خال محبوبان سیاه

دانه‌ فلفل سیاه و خال محبوبان سیاه

هر دو جانسوزند اما این کجا و آن کجا

چهره مردان پیر و دامن دختر جوان

هر دو پر چینند اما این کجا و آن کجا

تیغ جلادان کج و ابروی دلدار هم کج است

هر دو کجند اما این کجا و آن کجا

عاشقان شب زنده دار و دزدهم شب زنددار

هر دو بیدارند اما این کجا و آن کجا

مردم دریا کنار و مردم دروازه غار

هر دو عریانند اما این کجا و آن کجا

دبل بوش در فکر نفت و مردمم فشار و زخت

هر دو در فکرند اما این کجا و آن کجا !!!......

+ نوشته شده در  ساعت 7:4 بعد از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

سیاهی دو چشمانت مرا کشت...

درازی دو زلفانت مرا کشت...

به قتلم حاجت تیرو کمان نیست..

.خم ابروی مژگانت مرا کشت

+ نوشته شده در  ساعت 10:51 قبل از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

شبنم لطف    

ای نـــام همــــایــونت ســـردفــــتر عنوانــها

وصـــــف تــــو نمــی گـنجد در دفتر و دیوانها

در کــشور هفت اقلیم طومار پریشانیـست

بـــی لایــــــحه حــمـــــدت تعــلیـقه فرمانها

از ابـــــجـــد نام تو دارند به کف سـر مـشق

در مـــــدرســـه تشــویق اطــفال دبسـتانها

گاهی به گدا بخشی از لطف شهنشاهی

گـاهی به غصب گیری تاج از سر سـلطانها

کـــس را نبــود آن حـد کز حکم تو سر پیچد

پیــــش تــــو بـــود بـر خاک پیشانی اعیانها

از خــــاک بـــرویی گــل وز سنگ برآراری لعل

وز رگ رگ خـــون آری شــــیر از دم پستانها

پاکــــست به هـــر عنوان ذات تو زهر نقصان

در دائــــــــره امــکــــان زآلایـــش نســـــیانـها

آنی که نبود و نیست بر کون و مکان مخفی

بــــر عــــــــلم تــو یک آنی پوشیده و پنهانها

+ نوشته شده در  ساعت 7:47 قبل از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

باز این چه شعله غم و اندوه ماتم است ؟

باز این حدیث حادثه جانگذار چیست؟

باز این چه قصه ایست که با غصه توام اس

||
این آه جانگزاست که در ملک دل به پاست‏

یا لشکر عزاست که در کشور غم است

آفاق پر ز شعله برق و خروش رعد

یا ناله پیاپى و آه دمادم است؟

چون چشمه چشم مادر گیتى ز طفل اشک‏

روى جهان چو موى پدر کشته درهم است

زین قصه سر به چاک گریبان کروبیان‏

در زیر بار غصه قد قدسیان خم است

‏گلزار دهر گشته خزان از سموم قهر

گویا ربیع ماتم و ماه محرم است
+ نوشته شده در  ساعت 3:29 بعد از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

        سلام برماه محرم

سلام بر حسین. سلام بر عاشقان حسین
           



                 حسین سیب سرخ
+ نوشته شده در  ساعت 3:14 بعد از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

sallam dear friends i was absent  this long time i make an excuse and sorry  becase i had some long jerney thats why i cant put some thing new here  so again i say well come to this webb dont forget me  plz and thx soo soo much wish u all the best.... 

+ نوشته شده در  ساعت 6:25 قبل از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

                                                  
                                                                            شفا بخش 

                                                       ذرهٌ خاک وطن نُسخه ودر مان من است

                                                
  توتیایست که  شفابخش  دو  چشما ن  من است 

                                            
   گر   خرابه   شده   یا  سوخته  ازکینه  غیر

                                        
مایه   فخر  من  این  مهد   نیاکان  من  است 

                                     
آبروی       من     و     اسناد      شناسایی    من

                         
  آریاناست  و  باختر  و خراسان  من  است 

                      
هر   کجا   که   بروم   هر   کی   بگوید   افغان

                           
وه چه زیباست وطن مرتبه و شان من است 

                                   از اتک تا به تُرغندی و الی صوبه سند

                                               تا سر قُلعه پامیر و تا واخان من است 

                                                 غزنه  و بلخ  و  هری  تا  به سمنگان و کُنر


                                                    مشرقی تا به جُنوبی همه افغان من است 

                                                          آسیا را وطن است قلب بفدای نامش

                                                    
که جهان مهو به این مهمن شیران من است 

                                                                      شاآغا تقدیم  میکند
+ نوشته شده در  ساعت 5:34 بعد از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

چرا صورتم خیس می شود؟

باران هم بدون آميختن با قطرات اشک من

 بر زمين ريخت  و به جريان آب پيوست .

آفتاب با ملايمت خاصي بر صورتم مي تابيد .

 از او پرسيدم : دليل اشکم چيست ؟

 او هم بدون جوابي به من به ابديت خود پيوست .

از پرندگان در حال پرواز پرسيدم :  دليل اشک من چيست ؟

 آنها هم بدون توجه به سؤالم به دنبال رزق و روزي خود رفتند .

تنهايي در کنار رودخانه نشستم و در افکار خود فرو رفتم .

 پاسخ به سوال خود را در تمامي طبيعت يافتم.

 زندگي بدون هدف وجود ندارد .

 بعضي با موفقيت و بعضي با شکست مواجه مي شوند .

اشک براي سرنوشتي مي ريزيم که بر هيچ کس آشکار نشده .

 دنبال پاسخي به سؤالي هستيم که جواب ندارد .

 و در آخر مي گرييم  -  براي نامعلوم

 غرق در تماشاي حرکت زيبا و يکنواخت رودخانه بودم که به ناگاه سؤال خود را تکرار کردم :

 چرا گريانم ؟

 به خاطر اين که در اين زندگي پهناور تنهايي به دنبال حقايقي هستي که بر تو آشکار نيست.

از درخت سالمند پرسيدم : آيا هميشه گريان خواهم بود ؟

 او در جوابم گفت : دليل بودنت را بياب و به زندگيت جهتي بده

برگي بر صورتم افتاد و اشکانم را پاک کرد.

 برگ را به دست گرفتم و مبهوت طراحي و پيچيدگي آن شدم

 برگي از يک درخت ، در بازوان باد، شسته شده در زير باران ، در تماس با گرماي آفتاب

 و رودخانه در حال حرکت .

 زندگي به راه خود ادامه مي دهد . . .

اما یادمان باشد

زندگي را ، زندگي بايد کرد

+ نوشته شده در  ساعت 8:34 بعد از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

پروردگارا........

مگذار دعا کنم مرا از دشواریها و خطر های زندگی

مصون بداری بلکه

دعا کنم تا در رویارویی با آنها شجاع و بی باک

باشم ...

مگذار از تو بخواهم که درد مرا تسکین دهی بلکه

توان چیرگی  بر آن را به من ببخشی...

پروردگارا....

دلم را همچون نی لبکی چوبین بر لبهای خود بگذار و

زیبا ترین نغمه

ها یت را در فضای زندگی مردمان مترنم کن!

چنان بنواز دلم را که

هر جا نفرتی هست عشق باشم من
!

هر جا زخمی هست مرحم باشم من !

هر جا تردیدی هست ایمان باشم من!

هر جا نا امیدی هست امید باشم من!

 خدایا توانم ده تا دوست داشته باشم بی چشم داشت

و بفهمم دیگران را حتی اگر نفهمند مرا...! 

واسلام با احترام سید ابراهیم شاه "بلخی"

+ نوشته شده در  ساعت 5:13 بعد از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

كاش قلبم درد پنهانی نداشت

                                             چهره ام هرگز پريشانی نداشت

  كاش می شد دفتر تقدير عشق

                                 حرفي از يك روز بارانی نداشت

كاش می شد راه سخت عشق را                 

بی خطر پيمود و قربانی نداشت

+ نوشته شده در  ساعت 9:32 قبل از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  | 

از اینم الفت خوبـــان، بس است

اشتیاق با زی طفلان، بس است

گر مراد دوزخ است از سوختن

سوختم درآتش هجران، بس است

ریختم در پای او، د ل، آ نــــقدر

کردن دل بیشتر قربان، بس است

حــجت دیـــگر میاور فلســـــفی

بر مسلمان، حجت قرآن بس است

دو لــت دیـدار، می خواهــیم ما

مومنان را دولت ایمان، بس ا ست

از دم پاکت شمیدم، ای (سحر)جان

نکهت زلف شهء خوبان بس ا ست 

درعلاج من،چه میکوشــی طبیب

شربت لعل لــب جا نان بس ا ست 
          

آی ادمهای ساده دل بیدار شویــــــــــــد خورشیـــــد آتش گرفته .غروب

نزدیک است دریا طوفانیست و تنهایی بسیار نزدیک کلاغی روی شاخه

مینشیند و جغدی فریاد می زند: قدر با هم بودنتان را ندانستید چراغ شب

در پشت ابر ها محو میشود ومن هنوز به دنبال خوشبختی ام

+ نوشته شده در  ساعت 4:1 بعد از ظهر  توسط سيد ابراهيم بلخي  |